Column: Marly & Me - Seks, vaginale crème en zwangerschapstesten

Een stout 20-jarig meisje komt terecht in het avontuurlijke studentenleven van Leuven. Alles wat haar vader niet mag weten, schrijft ze hier iedere week anoniem voor ons neer. In deze aflevering gaat ze geen enkel taboe uit de weg en spreekt openlijk over haar seksleven, vaginale crèmes, honden en zwangerschapstesten.  

Hey you,  

Kokosnoot, rum, ananas…. Pina colada is veruit mijn lievelingscocktail. Hoewel ik ook wel fan ben van een iets andere soort van coctail: de eeuwige female-single-and-student-mix.

Het grote voordeel van op kot te zitten, $is da je mee naar huis kan nemen wie je maar wil. Geen vader die 's nachts klaarzit met een baseballknuppel om de zoveelste penis bont en blauw te slaan, geen moeder die ’s morgens aan de keukentafel over tienerzwangerschappen en voorbehoedsmiddelen begint te preken, geen kwijlende hond die ’s ochtends je partner oraal begint te bevredigen en mij daarbij probeert te overtreffen.

Zo heb ik de teller al van 1 naar – hoeveel waren het er nu ook alweer - kunnen draaien in een kwestie van luttele weken. Nooit geweten dat er een bloeddorstige jager in me verborgen zat. Met nachtvisie besluip ik mijn prooien in de Leuvense discotheken. Eerst hou ik me meer op de achtergrond, maak zijn profiel op. Veel eisen stel ik eigenlijk niet. Mooie ogen: check; vlotte danser: check; groter in lengte: check; vriendelijk; does it matter? En hoppakee, enkele uren later duiken we gierend en met een promille die ik nauwelijks nog kan inschatten het bed in.

Ik voel me vrij, ongebonden, levenslustig …. gelukkig? Nee, dat niet. Om één of andere gekke reden haal ik nooit voldoening uit mijn hulpeloze slachtoffers. Ik bijt ze, maar voel me niet gebeten. Ze zijn hem niet.

Och ja, soms wou ik dat mijn moeder aan die keukentafel zat, me vasthield en zei dat ik het verkeerde pad bewandelde. Ze zou kwaad zijn, en me nadien begrijpen. Misschien zou zij de zwangerschapstest kunnen kopen. Ik durf de apotheek niet meer binnen te gaan, de mevrouw achter de toog moet tegen nu wel denken dat ik een hoerenkot openhoud, met al mijn testen, pillen en vaginale crèmes. Het kruidvat is de laatste oplossing, twee voor maar vijf euro, lang leve het studententarief.

Nog vier minuten. Ik wip zenuwachtig op de wc-bril. Wat zou ik in godsnaam moeten met een kind?

Nog drie minuten. Als het nu positief is, kan ik het al niet meer laten weghalen.

Nog twee minuten. Ik hoop dat het een meisje is.

Nog één minuut. Aan wie vertel ik dat hij de vader is?

Test: Negatief

Ik haal alvast mijn jachtgeweer boven.

Sweet dreams,

Marly and me